Alweer een week of 4 geleden, had ik een sessie met de band Seven Days Wonder. Was er nog niet helemaal uit wat ik nou de mooiste vond, dus dat duurde wat langer.
Ik heb gitarist Sjors Nederlof al heel wat keer de sterren van de hemel zien spelen bij Mark Lotterman, en dit is één van zijn bands. De foto's komen ook nog eens ergens, de band gaat een flinke tour door Japan maken over een paar maanden.
Op 18 september trekt voor het derde achtereenvolgende jaar de Popronde door Rotterdam. De Popronde is in het kort omschreven: een avond lang bandjes in zo veel mogelijk tentjes. In opdracht van de Popronde en het Centrum Beeldende Kunst ga ik een workshop livefotografie geven op donderdag 17, vrijdag 18 en zaterdag 19 september.
Het begint donderdag met de daadwerkelijke workshop in het CBK. Ik probeer door middel van tips, truukjes, sterke verhalen en een hoop plaatjes de deelnemers iets nuttigs bij te brengen. Op vrijdag worden de deelnemers losgelaten op de Popronde en de resultaten daarvan gaan we op zaterdag nog eens op ons gemak bekijken in het CBK.
De ingangseis is minimaal; neem je eigen camera mee. Ervaring met concerten fotograferen is geen vereiste. We hanteren een maximum van 15 deelnemers, dus wacht vooral niet te lang met aanmelden. Dat kan door een mailtje te sturen aan Barry van het CBK: b.vandruten@cbk.rotterdam.nl
Heb er natuurlijk ook even een postertje voor gemaakt, kon ik eindelijk mijn foto van een reusachtige Jelle van Face Tomorrow met een aspirant-fotograafje in de hoek eens gebruiken.
Soms zit het mee, soms zit het tegen. Als je als moddervette electro-act geprogrammeerd staat in een warme EXIT op de beste terrasavond van het jaar zit het bijvoorbeeld niet mee. Als je er desondanks nog steeds een wereldoptreden van weet te maken heb je mijn respect dubbel en dwars verdiend.
Dinsdagavond was ik weer eens in good ol' Waterfront, waar Kiki & the Kids speelden in het kader van Kiki's eindexamen. Kiki sloot haar opleiding met een mooie 8 af.
Voor mij ook het begin van 2 weken vol Codarts-studenten, volgende week studeert Anni-k (die ik met haar toenmalige band La Grace nog aan bandfoto's heb geholpen) op dezelfde plek af, en de donderdag erna word ik geacht in 3 zalen van Watt een karrevracht aan 2e jaarsformaties vast te leggen.
EXIT draait nog een maandje voordat de komkommertijd losbarst in Rotterdam, dus ook nog een poster en flyer. Het seizoen wordt wel met een knalfuif afgesloten, op zaterdag 1 augustus komen de leukste bands van de afgelopen maanden nog even langs, ik had het zelf niet beter kunnen verzinnen; Crappy Dog, Mark Lotterman (met band), Bluefish en JC Tomaz & the Missing Slippers! Dit keer is er ook een nachtvergunnig, dus de Face Tomorrow DJ's mogen de schade inhalen van mijn feestje (toen ze enigszins in de verdrukking kwamen), de tent hoeft pas om 4 uur dicht!
Dinsdagavond speelde Mark Lotterman, ergens weggestopt in een schuurtje op het terras van het NAI, op de Parade. Op een dichtersavondje verzorgde hij samen met Michel Ebben de muzikale omlijsting. Natuurlijk heb ik er weer wat filmpjes gedraaid, waarvan het grootste gedeelte helaas onbruikbaar was vanwege het muzikale geweld van Ellen ten Damme een deur verderop.
Afgelopen weekend had ik een jubileumpje; voor het tiende jaar op rij heb ik foto's gemaakt bij Wantijpop en Rainbowpark in Dordrecht. Op zaterdag was het op een zonnig Wantijpop vooral voor de rockers, op de wisselvallige zondag werd er wereldmuziek geserveerd. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen vooral de zaterdag muzikaal te prefereren, de zondag is meer leuk voor rare instrumenten en vreemd publiek spotten.
De leukste bands had ik eigenlijk van te voren al aardig ingeschat. Dordt's eigen the Dead Letters gingen voor duizenden stadsgenoten echt helemaal los. Mede-Dordtenaren Bluefish waren al bezig toen The Death Letters nog leerden schrijven. Drie broers die ook nog eens heel goed zingen, wat een fijne band. De Fakkelbrigade was gewoon de degelijke hiphopshow die ik wel verwachtte van Opgezwolle en Typhoon.
Hierbij een topje van de ijsberg, als je echt even een tijd niks te doen hebt staat hier een slideshow met bijna alles wat ik gemaakt heb. De foto's zijn grotendeels in kleur, ook wel eens leuk voor de afwisseling.
Zaterdag 30 mei vierde goede vriend Ad zijn 40e verjaardag. Ad houdt wel van een feestje, dus hij had Mark Lotterman gevraagd om in zijn huiskamer op te treden. Een mooie kans om weer wat filmpjes te schieten, na 4 optredens in 2 weken begint het al een mooie verzameling te worden.Dit blijft allemaal nog even strikt geheim, als we vinden dat we genoeg materiaal hebben gaan we dat op een bijzondere manier presenteren.
Zondagmiddag 24 mei heb ik onder zomerse omstandigheden een fotosessie gedaan met de dames van Queenbee. Het draaide uit op een grote verkleedpartij op Katendrecht, er werd tot vier keer toe van outfitjes gewisseld. Alle tijd voor mij om lekker van het zonnetje te genieten dus.. Het inspireerde drumster Esther tot deze prachtige column. Ik had het niet mooier kunnen vertellen.
Ik lig in de Mediamarkt! Tenminste, de cd- en dvd-hoes van Room Eleven's optreden in Carré waar ik alle foto's voor gemaakt heb. En in zo'n beetje elke andere platenzaak die je kan verzinnen. Aangezien de band op het Universal-label zit zit het qua distributie wel goed, dit is waarschijnlijk de best verkrijgbare hoes waar ik ooit aan mee heb gewerkt.
Ontwerper David "el" Pino heeft zich er behoorlijk op uitgeleefd, eigenlijk staat er amper nog tekst in het ontwerp, het is gewoon een fotoalbum geworden. Hierbij nog even kleine selectie van een paar favorietjes die in de hoes terecht zijn gekomen.
Al bijna 2 weken geleden de eerste van 2 fotosessies in 1 weekend gedaan met Martin Mol. Martin is een singer-songwriter uit Den Haag, die al voor de tweede keer bij me aan komt kloppen voor plaatjes.
De foto's zijn nogal grafisch uitgepakt, volgens mij is dat een bijverschijnsel van het feit dat ik de laatste tijd wel erg veel tijd in het ontwerpen heb gestoken. Ook weer een leuke oefening in fotograferen bij extreem zonlicht, er blijken hele fraaie schaduwplekjes in het centrum van Rotterdam te zijn. Aangezien het heerlijk weer was hebben we het rustig aan gedaan, het werd een sessie tussen 2 terrassen in eigenlijk.
Zaterdagavond speelde Mark Lotterman in Club Attent in Charlois. Nu had ik daar eigenlijk nog nooit van gehoord, dus het was een ware ontdekkingstocht. Club Attent is een krakersinitiatief in een voormalige buurtsupermarkt. Een piepklein podiumpje, maar een volle zaal en goedkoop bier. Een website hebben ze niet (uit principe), dus het vergt enige inspanning om achter het programma te komen.
Mark speelde rond middernacht voor een uitzinnig publiek, ik heb weer een paar mooie nummers kunnen filmen. Hierna nog een tijd in de fantastische binnentuin rondgehangen, en in het holst van de nacht (met Mark achterop mijn fiets) weer door de tunnel terug. Wat een feest..
Als het lekker weer wordt is de kans groot dat je de trommelaars van Convoi Exceptional ergens in de binnenstad van Rotterdam tegenkomt (als ze niet door de wereld aan het liften zijn). Zo ook vrijdagmiddag, op hun favoriete stekje bij de Koopgoot.
Alweer voor de vierde keer een poster en flyer voor de EXIT in elkaar geknutseld. Ik probeer het nog wel een beetje spannend te houden voor mezef, dus er zijn weer wat kleine variaties op het bekende thema. Op de flyer ditmaal wat straatkiekjes uit Barcelona en St. Petersburg kunnen gebruiken.
Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik de deur niet platloop bij het Poortgebouw. Maar als ik er dan eenmaal ben is het meestal wel iets heel bijzonders. Het trio Doktor Schnitt bestaat uit drummer Philip, percussionist Nique en bassist Bruno en maakt instrumentale drum 'n' bass.
Nu is dat een heel lompe omschrijving, je staat even makkelijk jazz te luisteren en het volgende moment vliegen de gebroken beats je alweer om de oren. En bovenal is het een muzikaal feestje van drie virtuozen.
Filmen was helaas geen optie, er hing één armzalig blauw spotje. Gelukkig maakt dat voor de foto's minder uit.
Misschien wel de belangrijkste reden waarom ik zo graag doe wat ik doe is het contact met waanzinnig getalenteerde mensen. Of in het kort, ik ben een ordinaire fan van een hoop van mijn klanten.
Zondag was daar weer een mooi voorbeeld van. Harry Merry was gevraagd om in Soest op een verjaardag te spelen, en aangezien hij dezelfde roadie heeft als Mark Lotterman kon dit mooi gecombineerd worden met Mark's optreden in Amsterdam. Het werd dus een heuse roadtrip met vertragingen, benzinepomp-eten, verkeerde afslagen en twee prachtige optredens.
Voor de variatie ben ik ook aan het filmen geslagen, ik heb zo'n vermoeden dat er de komende tijd nog veel meer filmpjes van mijn getalenteerde vrienden op gaan duiken hier. Met Mark ben ik inmiddels een dvd aan het maken, we hebben al de nodige bijzondere plannetjes gesmeed.
Terug naar Harry, die zondag een ongelofelijk mooi optreden stond te geven. We waren het er allemaal wel over eens wat het hoogtepunt was, zijn bloedstollend mooie uitvoering van Clarissa, één van de weinig ballads in zijn oeuvre. De meeste mensen denken bij Harry's muziek aan stuiterende hilarische orgelpop, maar dit nummer is een mooi voorbeeld van de muzikaliteit die daar in verscholen gaat.
Na Soest zijn we doorgejakkerd naar Amsterdam, voor een solo-optreden van Mark in HKL in Amsterdam. Hier heb ik er ook aardig op los staan filmen, dat houden jullie nog tegoed. Dit wordt allemaal opgespaard, ik hoop over een poosje een hele verzameling mooie uitvoeringen van liedjes uit zo veel mogelijk verschillende optredens samen te kunnen stellen.
Aangezien ik op het moment nog en beetje het wiel aan het uitvinden ben wat betreft optredens filmen zal er waarschijnlijk nog wat gesleuteld worden aan dit filmpje, het geeft voorlopig een mooi beeld van wat ik op het moment aan het doen ben.
Nog even de schade inhalen; zaterdag 9 mei was in EXIT de releaseparty van Yoshimi. Zijn debuut "Milkshakes at the pizzeria" is nu uit op Tocado Records, en dat vroeg natuurlijk om een feestje. Hij had singer/songwriter Roy Santiago gevraagd om te openen, wat een tamelijk serieus begin van de avond betekende.
Het werd al een stuk luchtiger bij Goslink, die dit keer alleen met celliste Mylena optrad. en zijn fruitkistgitaar natuurlijk.
Het optreden van Yoshimi was een gezellige chaos, bandleden liepen af en aan, en zelfs zijn opa speelde een paar nummers mee.
Afsluiter Toxic Chicken had helaas de techniek niet mee, daar kon een kippenpak zelfs geen verbetering in brengen.
Omdat het updaten van mijn website er nogal eens bij inschiet is er nu het Baggerblog. Hier vind je het laatste nieuws over de projecten waar ik mee bezig ben, bands die ik gefotografeerd heb en wat mij verder zoal bezighoud.